Czy w Legnicy i regionie przez lata powstał polityczno-biznesowy układ, w którym jedni rozdają stanowiska, inni korzystają z publicznych pieniędzy, a lokalne media mają o tym nie mówić?
Taką tezę stawia Marcin Borys, były członek Koalicji Obywatelskiej. Twierdzi, że od środka obserwował mechanizmy, które jego zdaniem nie mają wiele wspólnego z przejrzystością życia publicznego. Dziś mówi o tym otwarcie i zapowiada, że będzie pokazywał mieszkańcom kolejne elementy tego systemu.
– Odszedłem z Koalicji Obywatelskiej, bo nie chciałem milczeć – mówi Borys.
KGHM i stanowiska. Padają konkretne nazwiska
Jednym z najważniejszych wątków, które porusza Borys, są spółki związane z KGHM. Jego zdaniem zmiany polityczne przekładają się również na zmiany personalne w spółkach i instytucjach.
W tym kontekście wymienia m.in. KGHM Metraco oraz nazwisko Andrzeja Trzeciaka. Borys sugeruje, że część stanowisk może być obsadzana przede wszystkim ze względu na polityczne znajomości, a nie rzeczywiste kwalifikacje.
To jednak poważne zarzuty, które wymagają sprawdzenia w dokumentach. Sama obecność konkretnej osoby na stanowisku nie jest przecież dowodem na polityczne rozdanie.
Dlatego warto pytać: jakie były wymagania wobec kandydatów? Jak wyglądały konkursy lub procedury wyboru? Jakie wynagrodzenia otrzymywały osoby obejmujące stanowiska? I przede wszystkim – czy można wykazać jakiekolwiek związki pomiędzy tymi decyzjami a działalnością polityczną?

Publiczne pieniądze pod lupą
Kolejny temat to pieniądze.
Borys uważa, że osoby związane z politycznymi środowiskami korzystają z pieniędzy pochodzących ze spółek publicznych i instytucji, podczas gdy mieszkańcy często słyszą, że na wiele potrzebnych inwestycji zwyczajnie brakuje środków.
Padają pytania o samochody służbowe, premie, dodatkowe świadczenia, wyjazdy czy wydatki reprezentacyjne.
I właśnie tutaj potrzebne są konkrety. Nie wystarczy powiedzieć, że ktoś „żyje za publiczne pieniądze”. Trzeba pokazać umowy, uchwały, wynagrodzenia i sprawozdania.
Bo jeżeli wszystko odbywało się zgodnie z prawem i obowiązującymi zasadami, dokumenty powinny to potwierdzić. Jeżeli natomiast doszło do nieprawidłowości, również powinno dać się je wskazać.
Media pod lupą. Czytelnik ma prawo wiedzieć, kto za to płaci
Najwięcej emocji budzi jednak kwestia lokalnych mediów i ich relacji z lokalna polityką.
W centrum tych pytań pojawia się również Piotr Kanikowski, “redaktor” związany z portalem tuLegnica.pl. Sam portal przedstawia go jako swojego redaktora naczelnego i deklaruje niezależność oraz rzetelność dziennikarską, co samo w sobie jest już wątpliwe.
Czytelnik ma prawo wiedzieć, jakie są relacje pomiędzy lokalnymi mediami, samorządem, miejskimi spółkami i politykami. Ma również prawo wiedzieć, za jakie konkretne usługi media otrzymują publiczne pieniądze…prawda ?
Nie jest przecież tajemnicą, że tuLegnica.pl prowadzi działalność reklamową i współpracuje również z instytucjami publicznymi. W dostępnych dokumentach miejskich znajduje się m.in. umowa pomiędzy LPGK a TUBON sp. z o.o. dotycząca kampanii reklamowej na łamach tuLegnica.pl związanej z prawidłową segregacją odpadów. Wartość tej umowy wynosiła 7200 zł.
Sama taka umowa oczywiście nie jest dowodem na żadną nielegalną działalność. Reklama czy kampania informacyjna może być zwyczajną usługą świadczoną przez media.
Problem zaczyna się wtedy, gdy pieniądze publiczne i przekaz medialny zaczynają się ze sobą niebezpiecznie i logicznie dla wyborców łączyć.
Dlatego pytanie brzmi: czy publiczne pieniądze trafiające do lokalnych mediów są wyłącznie zapłatą za rzeczywiście wykonane usługi, czy również budują określony przekaz polityczny? Zwłaszcza zakłamany i zakrzywiony.
To pytanie jest szczególnie istotne przed kolejnymi wyborami.
Jeżeli mieszkańcy finansują kampanie informacyjne z publicznych pieniędzy, powinni mieć możliwość sprawdzenia, czego dokładnie dotyczyły, kto je zamawiał, ile kosztowały i jakie były ich efekty. Tym bardziej że lokalne portale mają ogromny wpływ na to, jak mieszkańcy postrzegają lokalną politykę i poszczególnych samorządowców.
„Czy to jeszcze dziennikarstwo, czy już polityczna wojna?”
W mojej ocenie sposób prowadzenia niektórych publikacji Piotra Kanikowskiego od dawna wykracza poza zwykłe informowanie mieszkańców. Tak zwana “szczujnia”. Pozostałość powyborcza ostatniej samorządowej batalii.
Mam prawo oceniać jego działalność dziennikarską i powiedzieć wprost, że odbieram ją jako element politycznej walki. Uważam, że w części publikacji zamiast chłodnego przedstawienia faktów pojawia się bardzo wyraźna próba narzucenia czytelnikowi określonej interpretacji wydarzeń, własnego zdania i widocznego braku rzetelności dziennikarskiej.
Według mojej oceny trudno nazwać takie działania dziennikarstwem, jeśli dziennikarz staje się uczestnikiem politycznej wojny.
Jeżeli ktoś wykorzystuje swoją pozycję medialną do prowadzenia politycznych rozgrywek, powinien liczyć się z tym, że mieszkańcy będą zadawać pytania o jego niezależność.
Nie twierdzę, że Piotr Kanikowski otrzymywał pieniądze za konkretne publikacje polityczne. Nie znalazłem dokumentów, które pozwalałyby postawić taki zarzut jako fakt. Ale właśnie dlatego należy domagać się przejrzystości: umów, zleceń, kampanii promocyjnych i informacji o tym, kto za nie płacił.
Bo jeśli pieniądze pochodzą z miejskich spółek czy innych podmiotów publicznych, to nie są prywatnymi pieniędzmi polityków.
To są pieniądze mieszkańców…no chyba, że się mylę.
„Medialna prostytucja” – moja ocena, nie fakt
Jeżeli miałbym opisać swoje odczucia jeszcze dosadniej, powiedziałbym, że w mojej ocenie niektóre zachowania Piotra Kanikowskiego przypominają medialną prostytucję – rozumianą przeze mnie jako sytuację, w której przekaz medialny zostaje podporządkowany interesowi, wpływom albo pieniądzom.
To jest moja ocena jego działalności, a nie twierdzenie, że dopuścił się przestępstwa…czy jakiejkolwiek szeroko rozumianej prostytucji.
Uważam też, że redaktor powinien przede wszystkim stać po stronie czytelnika. Powinien zadawać trudne pytania wszystkim – niezależnie od tego, kto aktualnie rządzi miastem, województwem czy państwem. Problem w tym, że pan Piotr pytań zadawać prawdopodobnie nie potrafi.
Pan Piotr potrafi za to inne rzeczy. Potrafi sprawdzić czy AI pisało tekst - uwaga - samemu używając AI do pisania tekstów. Tak oceniły testery, niektóre artykuły pana rzetelnego i niezależnego. Pan redaktor potrafi także - nie użyję słowa PLAGIAT, choć byłoby na miejscu - skopiować grafikę polskiej ikony niesamowitej twórczości komiksów, do własnej wątpliwej i niezwykle sadystycznej twórczości.
Przed wyborami warto patrzeć na pieniądze
Przed kolejnymi wyborami ten temat będzie szczególnie ważny.
Nie dlatego, że każdy materiał w lokalnym medium jest propagandą. Nie dlatego, że każda reklama finansowana przez miejską spółkę oznacza polityczne wsparcie.
Ale dlatego, że mieszkańcy mają prawo wiedzieć, kto finansuje komunikację, która do nich dociera.
Dlatego warto sprawdzać umowy, faktury, zamówienia i wydatki spółek. Warto porównywać przekaz różnych redakcji. Warto pytać, dlaczego jedne tematy są eksponowane, a inne znikają.
I przede wszystkim – nie przyjmować bezkrytycznie ani tego, co pisze jedna redakcja, ani tego, co mówi druga strona.
Bo ostatecznie najważniejszy powinien być czytelnik.
A czytelnik ma prawo znać prawdę, nawet jeśli jest niewygodna dla jednej albo drugiej strony. Tylko czy jeszcze czytelnik ma jakis własny światopogląd, czy jest już tak skrajnie narzucony przez media.
„Nie zamierzam siedzieć cicho”
Marcin Borys zapowiada, że na tym nie poprzestanie.
Wspólnie z Markiem Wochem oraz Ogólnopolską Federacją „Bezpartyjni i Samorządowcy” chce nagłaśniać kolejne sprawy i domagać się większej przejrzystości w wydawaniu publicznych pieniędzy.
Nie chodzi jednak tylko o polityczną awanturę.
Dla mieszkańców Legnicy najważniejsze są konkretne pytania: kto podejmuje decyzje, na jakiej podstawie przyznawane są stanowiska, gdzie trafiają publiczne pieniądze i czy lokalne media mogą działać niezależnie od politycznych wpływów.
To są pytania, na które warto odpowiadać dokumentami, a nie kolejnymi konferencjami czy wpisami w mediach społecznościowych.
Czas na dokumenty, nie tylko słowa
Historia przedstawiona przez Borysa jest mocna, ale właśnie dlatego powinna zostać dokładnie sprawdzona.
Jeżeli jego zarzuty są prawdziwe, dokumenty powinny pozwolić je potwierdzić. Jeżeli część z nich jest przesadzona albo nie znajduje potwierdzenia, również warto to jasno powiedzieć.
W tej sprawie nie powinno chodzić o to, kto głośniej krzyknie.
Powinno chodzić o to, żeby mieszkańcy Legnicy mogli zobaczyć, jak naprawdę wyglądają decyzje dotyczące publicznych pieniędzy.
Bo pieniądze publiczne nie mają barw partyjnych.
I właśnie dlatego każdy, niezależnie od tego, z której strony politycznej pochodzi, powinien być rozliczany z tych samych zasad: przejrzystości, odpowiedzialności i uczciwości.









